Շնորհավոր «ուրբաթատասներեքաֆոբիա՞ն». հին նոր տարին փակում է տոնական սեզոնը

Շնորհավոր «ուրբաթատասներեքաֆոբիա՞ն». հին նոր տարին փակում է տոնական սեզոնը

Ֆոտոլուր

Հայաստանում հունվարի 13-ից 14-ը նշվում է հին տոմարով Նոր տարին, որը համարժեք է դեկտեմբերի 31-ին և հունվարի 1-ին:


Հայկական շատ ընտանիքներում ամանորից երկու շաբաթ անց էլ կրկին տոնելու առիթ են ունենում և հունվարի 13-ին հունվարի 1-ի պես նորից տոնական սեղան են պատրաստում:

Շատերի համար էլ հին նոր տարին նախանշում է տոների ավարտը, և հայ ընտանիքների մեծ մասը միայն հին նոր տարին դիմավորելուց հետո է հավաքում տոնածառը և ավանդական ամանորյա ճոխ սեղանները:

Հին նոր տարուն քաղաքային իշխանությունները ևս ավարտում են ամանորյա տոնակատարությունները, որոնց մեկնարկն այս տարի տրվեց դեկտեմբերի 20-ին, երբ վառվեցին Հանրապետության գլխավոր տոնածառի լույսերը:

Տարօրինակ թվացող «հին նոր տարին» նշում են միայն նախկին Խորհրդային Միության երկրներում և Շվեյցարիայի որոշ գերմանախոս կանտոններում: Իսկ երկու ամանոր նշելու պատճառը ռուս ուղղափառ եկեղեցին է, որն ի տարբերություն Խորհրդային Ռուսաստանի` 1918 թ. չընդունեց նոր Գրիգորյան տոմարը և շարունակեց եկեղեցական տոները նշել հին` Հուլյան տոմարով:

Հուլյան և Գրիգորյան տոմարների միջև XVI-XX դարերի ընթացքում տարբերությունը կազմել է 13 օր, իսկ XXI դարի կեսին հին և նոր տոմարների միջև տարբերությունը կկազմի 14 օր, ինչը նշանակում է, որ հին նոր տարին մեկ օր ուշ կլինի:

Հունվարի 13-ին Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցին նշում է նաև Քրիստոսի անվանակոչության օրը: Ըստ հրեական օրենքի` ծննդյան 8-րդ օրը Հիսուս, ինչպես յուրաքանչյուր նորածին արու զավակ, թլպատվել և անվանակոչվել է:

Ի դեպ, այս տարի հունվարի 13-ը համընկնում է նաև ուրբաթ 13-ի հետ, որը, ըստ ուրբաթատասներեքաֆոբիայից տառապող սնահավատների` անհաջողության նշան է:

ԱրմենիաՆաուի էջերում