Եթե նախկինում պարզ չէր, ապա այժմ պետք է որ բոլորի համար ակնհայտ լինի, որ Թուրքիան մտադիր չէ (եթե, իհարկե, երբևէ մտադիր է եղել) շարունակել հայ-թուրքական արձանագրությունների վավերացման գործընթացը, որը երկու թշնամի պետությունները հաշտեցնելու բուն նպատակին ծառայելու փոխարեն հակառակ արդյունք է ունեցել:

Թուրքերի դիրքորոշման փոփոխության մասին վկայող փաստարկների շարքում վերջինը և, գուցե, ամենահամոզիչը Թուրքիայի արտգործնախարար Ահմեդ Դավութօղլուի երկուշաբթի օրն արված հայտարարություններն են, որոնցում նա, ի թիվս այլ նողկալի մեկնաբանությունների, որպես «շանտաժ» է որակել առաջիկայում ԱՄՆ Կոնգրեսում քննարկվելիք Ցեղասպանության բանաձևը:

«Ինչո՞ւ են այս իրադարձությունները հենց այս շրջանում տեղի ունենում: Հայաստանի հետ արձանագրությունները ստորագրելիս մենք քաղաքական կամք են դրսևորել և սկսել ենք հարաբերությունների կարգավորման գործընթացը բարի կամքով: Նրանք չպետք է մեզ շանտաժի ենթարկեն ապրիլի 24-ով»:

Նման հայտարարությունից վրդովվելու այնքան պատճառներ կան: Բառեր չես գտնում արտահայտելու զայրույթդ նման հանդգնության, քարսրտության, ամբարտավանության և դաժանության հանդեպ, որ կարող է իրեն թույլ տալ մարդ արարածը, ով էլ որ լինի, էլ չենք ասում պետական գործիչը, որը ՑԱՆԿԱՑԱԾ էթնիկ պատկանելության կամ դավանանքի 1,5 մլն անմեղ մարդկանց մահը նույնացնում է քաղաքական խարդախ քայլի հետ:

Թող Դավութօղլուն մնա իր կարծիքին` կապված «այսպես կոչված ցեղասպանություն» նրա արած արտահայտության հետ, սակայն անգամ թուրքը, որն այս տխրահռչակ արձանագրությունների գործընթացի շնորհիվ համաշխարհային լսարանին դիմելու հնարավորություն է ստացել, պետք է այնքան պարկեշտ գտնված լիներ, իր զբաղեցրած դիրքին համապատասխան, որ գոնե մի փոքր հարգանք ցուցաբերեր հայոց զոհերի հանդեպ:

«Ամեն տարի ապրիլի 24-ից առաջ նրանք բարձրացնում են ցեղասպանության հարցը, ինչպես հույներն են հիշում հին խնդիրները ԵՄ-Թուրքիա վեհաժողովից առաջ»,- նույն ոգով շարունակում է արտգործնախարարը:

Դե, ներողամիտ եղեք ողջ աշխարհի հանդեպ, պրն արտգործնախարար, եթե քաղաքակիրթ աշխարհը ցանկացած ժողովրդի կողմից իրականացված կոտորածը և հալածանքները զազրելի արարք է համարում, էլ չենք ասում այն ժողովրդի, որը փորձում է անդամակցել Եվրամիությանը: Գուցե արժե իմանալ, որ Եվրամիության կառույցների մեջ գոյություն ունի Ցեղասպանության ցանց, սակայն դեռ պետք է ստեղծի «այսպես կոչված ցեղասպանության» խորհուրդ:

Ներեցեք նաև, որ տարին մեկ անգամ մի ամբողջ ժողովուրդ ոչնչացնելու` ձեր ազգի ձախողված փորձերի մասին հիշատակելը վշտացնում է ձեզ: Ձեր դրացիների, ձեր իսկ քաղաքացիներից ոմանց աշխարհով մեկ սփռված ընտանիքների համար, որոնց արմատները պոկվել են այն հողից, որն այսօր դուք ձերն եք համարում, տարվա 365 օրն էլ ապրիլի 24 է:

Աշխարհի բոլոր ազնվաբարո մարդիկ պետք է հեղեղեն Անկարան Դավութօղլուի վիրավորանքներին հակադարձող ուղերձներով, որը թե´ հանրության առջև դիվանագետի պահվածքի, թե´ քաղաքական և թե´ մահացածների հանդեպ մարդկայնորեն հարգանքի տեսանկյունից անցել է բոլոր սահմանները:

Յուրաքանչյուր ազնիվ թուրք պետք է որ անհարմար զգա:

Հայերը պետք է պատասխանեն հանգստությամբ և արժանապատվությամբ:

Ես ո´չ հայ եմ, ո´չ էլ պարկեշտ, ո´չ էլ արժանապատիվ մարդ: Այնպես որ, ահա իմ ուղերձն արտգործնախարարին` գնա´ նստի քաբաբի վրա: