Նախաձեռնությամբ հանդես է եկել Վրաստանի նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլին, իսկ խորհրդարանը միաձայն կողմ է քվեարկել պայմանագրի լուծմանը, ըստ որի Ռուսաստանը Գյումրու 102-րդ ռազմակայանն ապահովվում էր ռազմական տեխնիկայով և կադրերով:

«Սակայն ամեն ինչ անելու ենք դրան հասնելու համար: Մենք ՀՀ-ի անկախությունը ճանաչող առաջին երկրներից ենք եղել: Երկու երկրներն էլ քաջ քայլի գնացին ստորագրելով արձանագրությունները: Կանգ ենք առել վավերացման վրա: Սա էլ պետք է անենք, բայց դժբախտաբար կան նուրբ հարցեր, որոնք նույնպես պետք է նկատի ունենանք» - ասում է նա:

«Թուրքիան դուրս է եկել ստվերից և այժմ սպառնում է կարևոր տեղ զբաղեցնել (ինչպիսին ժամանակին ուներ իր նախորդը` Օսմանյան Թուրքիան) համաշխարհային թատերաբեմում»,- գրում է արտաքին քաղաքականության փորձագետ Ջոն Ֆեֆֆերը:

Իսրայելը` դրանից մեկ սերունդ հետո կատարված Շոահի կրիչ-պետությունը, վաղուց ի վեր անխղճորեն մեղսակից է եղել հայոց կյանքի և հայրենիքի կորստի «ռեալպոլիտիկա» հիմն լուսանցքայնացմանը` ընդհուպ մինչև մարդկության հանդեպ անհարմար ու «դուրս գրվելիք» ոճրագործությունների ծանոթագրությունների աստիճան:

Ինձ զարմացնում է երկու այլ բան: Նախ` իշխանություններն այսօր բաց տեքստով ասում են, որ մեկ տարի շարունակ իրենք հետևել են, թե ինչպես է Թուրքիան իրենց առաջ նախապայմաններ դնում, ինչպես է շահարկում գործընթացն իր օգտին և ոչ միայն հանդուրժել են դա, այլև շարունակաբար պնդել, որ նման բան չկա, որ այս ողջ գործընթացը մեծագույն հաջողություն է և աննախադեպ դիվանագիտական հաղթանակ:

Հայաստանը` հինավուրց այդ քաղաքակրթությունը, որն անցյալի ողբերգությունների պատճառով զրկված է եղել արդի պետականակերտման կարողությունից, պետք է անհապաղ ժողովրդավարական կարգ հաստատի իր տանը: Վերջապես դառնալով սեփական հետագծի պատասխանատուն, Հայաստանը նաև օրինական ակնկալիքներ ունի միջազգային գործընկերությունից: