Չորսամյա Վարդանի հայացքը էկրանին է, ձեռքերը` ապակե սեղանին լվցած ավազում: Նա իր փոքրիկ բռունցի մեջ է հավաքում ավազը, ապա սահուն շարժումով մատների արանքից նորից սահեցնում ապակե սեղանին: Հետևելով նկարչուհու մատների հաջորդական շարժումներին` նա կրկնում է մատների նույն շաժումները ավազի վրա և փորձում նկարել հեքիաթների իր սիրելի հերոսներին` ոզնի, արջ, նապաստակ:

Նոր Նորքի Սուրբ Սարգիս եկեղեցու լուսավոր սրահում ամեն կիրակի Հայ Առաքելական եկեղեցու հոգևորականները քրիստոնեական արժեքներին են հաղորդակից դարձնում եկեղեցու շուրջը համախմբված տարբեր սոցիալական խավերի, զբաղմունք ու հետաքրքրություններ ունեցող երիտասարդների:

Հայկական շատ ընտանիքներում Նոր տարվա եռուզեռն սկսվում է ոչ թե տոնական զարդարանքներից, այլ ավելի շատ մաթեմատիկական հաշվարկներից:

Ավանդաբար հայկական ընտանիքներում Նոր տարվա տոնին` դեկտեմբերի 31-ից սկսած, գցվում են սեղաններ, որոնք մինչև հունվարի 13-ը` հին նոր տարին, ամեն օր թարմացվում են: Տոնական սեղաններին սովորաբար դրվում են խոզի բուդ, տոլմա, բլինչիկ, իշլի քուֆթա, պասուց տոլմա, նախուտեստներ, աղցաններ, խմորեղեն, աղանդերներ, կոնֆետ, խմիչք, հյութեր, հանքային ջրեր և այլն, որոնց համար ամենահամեստ հաշվարկներով միջինը հարկավոր է առնվազն 150-200 հազար դրամ (մոտ 390-520 դոլար):

Երևանում թափառող կենդանիների խնդիրը շարունակում է անհանգստացնել մի խումբ կենդանասերների, որոնք կարծում են, որ քաղաքապետարանն իրականում ոչինչ չի անում այդ խնդրի լուծման համար:

Առաջին անգամ Հայաստան այցելությունից հետո ստամբուլահայ Ժանեթ Պետրոսօղլուի համար ինքնության հարցերը կրկնապատկվեցին և ոչ թե վերացան, ինչպես սպասում էր: «Հայաստանում ես զգացի, որ դեռ շարունակելու եմ երկփեղկված ապրել: Այստեղ թուրքահայերին դեռ նույնացնում են թուրքերի հետ, ու մենք դեռ դատապարտված ենք ապրելու երեք քարի արանքում. Թուրքիայում մեզ չեն ընդունում որպես լիարժեք քաղաքացի, քանի որ հայ ենք, Հայաստանում չեն ընդունում որպես լիարժեք հայ, քանի որ Թուրքիայի քաղաքացի ենք, սփյուռքի համար էլ մենք բոլորովին անընդունելի ենք, քանի որ չենք բարձրաձայնում Ցեղասպանության հարցը»,- ասում է նա:

Լուսիկի ծովի պես կապույտ աչքերում թոնրում վառվող կրակի կարմիր արտացոլանքն է: Թոնրապատերին խփած սպիտակ լավաշները տեղ-տեղ ուռչում են, գունափոխվում: Կրակի ջերմությանը սովոր կնոջ ճերմակ ու նուրբ ձեռքերը վարպետորեն թոնրից դուրս են բերում թխած լավաշները, որոնցից նա օրը մոտ 330 հատ պատրաստում է:

Սահմանամերձ Մովսես գյուղի նորակառույց եկեղեցին ամենօրյա կրակոցների տակ ապրող սահմանաբնակներին մի փոքր ապահով կյանք ունենալու վերջին հույսն է դարձել:

Ադրբեջանի սահմանից ընդամենը 300 մետր հեռավորության (Երևանից շուրջ 230 կմ հեռավորության վրա) վրա ապրող Տավուշի մարզի Մովսես գյուղի բնակիչներն ասում են, որ գյուղն 90 տոկոսով գտնվում է ադրբեջանական դիտակետերի տեսադաշտում:

Աշնան մայրամուտի արևը ոսկեզօծել էր բարձր ժայռերի արանքում ծվարած Մեղրիի այգիները, հասած նռնենիներն ու արքայանարնջի կարճլիկ ծառերը կքել էին բերքի առատությունից, ու հեռվից թվում էր, թե ողջ քաղաքը նկարել են նարնջագույն ու կարմիր պուտերով:

Հայաստանում շարունակում են քննադատություններ հնչել հեռուստատեսային արտադրանքի, մասնավորապես` սերիալների հասցեին, սակայն դրանց բովանդակությունը, ըստ էության, չի փոխվում: Հեռուստաընկերություններին մեծ լսարան և գովազդային հսկայական շահույթներ բերող սերիալների բովանդակությանը վերջին տարիներին անդրադարձել են բազմաթիվ արվեստագետներ, հոգեբաններ, կոնֆլիկտաբաններ, նույնիսկ պատգամավորներ` պահանջելով բարելավել դրանց բովանդակությունը` հանրության, հատկապես պատանիների և երիտասարդների հոգեբանությանը չվնասելու համար:

Հանգուցյալ Ռուբեն Մանգասարյանի «Անկախության ճանապարհին» խորագրով հետահայաց ցուցահանդեսը նոր սերնդին հաղորդակից է դարձնում Հայաստանի Հանրապետության անկախության ձեռքբերման դժվարին ուղուն: