Select edition
English
Հայերեն
տեղական լուրեր, գլոբալ լսարան
Երեքշաբթի, մայիսի 22, 2012 Թարմացված է 05:43
Որոնել
Դիվանագիտական վրեժ. ադրբեջանցի կինոդրամատուրգը հրաժարվում է Ֆրանսիայի շքանշանից` ի նշան բողոքի ցեղասպանության մասին օրինագծի ընդունման
Ռուստամ Իբրահիմբեկովը «Տեղի է ունեցել մի իրադարձություն` ցեղասպանության ժխտումը քրեականացնելու մասին Ֆրանսիայի խորհրդարանի որոշման ընդունումը, որը հարուցել է Ֆրանսիան` իր փառավոր ժողովրդավարական ավանդույթներով սիրող բոլոր մարդկանց ցավն ու տարակուսանքը: Նոր օրենքի հակաթուրքական ուղղվածությունն ակնհայտ է»,- հայտարարել է Իբրահիմբեկովը: Միևնույն ժամանակ, նա կարծում է, որ «այդ որոշման գերին են դառնում թյուրքական աշխարհի բոլոր ներկայացուցիչները, և ես` որպես Ադրբեջանի քաղաքացի, հայտարարում եմ, որ ստեղծված իրավիճակում չեմ կարող չհրաժարվել Ֆրանսիայի մշակույթի և գրականության շքանշանից և դադարեցնում եմ իմ գործունեությունը` որպես «Ադրբեջան-Ֆրանսիա» մշակութային կապերի ընկերության նախագահ»: Դեռ 2009 թ. հունվարին Մոսկվայում բնակվող Ռուստամ Իբրահիմբեկովը հայտարարել էր. «Ես չեմ վախենում հայերից: Մենք ներեցինք նրանց 1920 թ., ադրբեջանցիների ցեղասպանությունը, ներում ենք Ղարաբաղում իրականացված կոտորածը… Միևնույն ժամանակ ես դեմ եմ բոլոր հայերին հանդիմանելու մտքին: Նրանց մեջ շատ լավ մարդիկ կան, սակայն նրանք վախենում են ճշմարտությունն ասելուց, քանի որ հայերը ազգ չեն, նրանք կազմակերպություն են»: Ադրբեջանցի հայտնի մշակութային գործչի հայտարարությունը կասկածի տակ է դնում Ռուսաստանի, Հայաստանի և Ադրբեջանի ղեկավարների Սոչիի հայտարարության կետի գործնական իրականացման հեռանկարը, որում կա նաև մի դրույթ, որը վերաբերում է «ժողովրդական դիվանագիտության» զարգացման անհրաժեշտությանը` հայ և ադրբեջանցի մշակութային շրջանակների ներկայացուցիչների միջև շփումների միջոցով: Իբրահիմբեկովի հայտարարությունը հնչել է Սոչիում ընդունված հայտարարությունից մեկ օր անց, որում նշվում էր, որ «Ադրբեջանի և Հայաստանի նախագահները իրենց պատրաստակամությունը հայտնեցին նպաստելու մտավորականության, գիտական և հասարակական շրջանակների ներկայացուցիչների միջև հետագա երկխոսության հաստատմանը»: «Երկխոսություն հաստատելու» այս ուղղությունը «նոր» չէ: Առաջին նման շփումները եղել են դեռ մի քանի տարի առաջ: Օրինակ` 2007 թ. հունիսին, երբ հայտնի հայ և ադրբեջանցի գործիչների խումբը մեկ օրվա ընթացքում այցելեց Երևան, Բաքու և Ստեփանակերտ, ինչը հասարակություններում ոչ միանշանակ արձագանք ստացավ: 2009 թ. հուլիսին Ռուսաստանում Հայաստանի և Ադրբեջանի դեսպանները` կոմպոզիտորներ Արմեն Սմբատյանն ու Փոլադ Բյուլբյուլօղլին եղան Ստեփանակերտում, ինչպես նաև հանդիպեցին Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահների հետ: Իսկ արդեն մի քանի ամիս անց նույն այդ Փոլադ Բյուլբյուլօղլին հայտարարեց, որ ժամանակն է «ազատագրել օկուպացված տարածքները ցանկացած ճանապարհով, և յուրաքանչյուր ադրբեջանցի պետք է պատրաստ լինի դրան»: «Եթե Ադրբեջանը ռազմական գործողություններ սկսի, ապա ոչ ոք իրավունք չի ունենա միջամտելու այդ հակամարտությանը, որովհետև Ադրբեջանը կպատերազմի իր տարածքում»,- ասել է երաժիշտ-դիվանագետը` հավելելով, որ միայն դրանից հետո արվեստագետները կկարողանան այցելել ազատագրված Ղարաբաղ: Այսպիսով, Իբհրահիմբեկովի հայտարարությունից և «ժողովրդական դիվանագիտության» մի քանի ոչ այնքան արդյունավետ փորձերից պարզ է դառնում, որ խիստ վաղաժամ է այդ հանդիպումների արդյունավետության մասին խոսելը: Ավելին` հաշվի առնելով այն, որ Ադրբեջանի խորհրդարանի մշակույթի հանձնաժողովի նախագահ Նիզամի Ջաֆարովը վերջերս նշել էր. «Հայերն օգտագործում են ժողովրդական դիվանագիտությունը սեփական նպատակների համար: Սակայն Ադրբեջանի մտավորականության ներկայացուցիչները տեղյակ են հայերի իրական մտադրությունների մասին, այդ պատճառով էլ չեն վստահի հայերի հայտարարություններին»:
Other Articles in Ցեղասպանություն
|
  |
ԱրմենիաՆաուի էջերում
ՎԵՐԵՎ | Կատեգորիաներ | Resources | About | Site map | ԱրմենիաՆաուի Հաշիվ |
|---|---|---|---|---|
Readers' comments
Read commented Article
Post a comment
Read all 5 comments
Comments are welcomed and encouraged. However, comments not pertaining to the topic or containing slander or offensive language will be deleted. You have to be registered to be able leave your comment. Sign in or Register now for free.