Առավոտ էր: Արարատյան դաշտի լուսապայծառ առավոտներից մեկը:
«Արևի առաջին ճառագայթների ներքո` Մասիսի սպիտակափառ գագաթը փայլում էր վարդագույն շողքերով, որ աչք էին շլացնում: Արագածի պսակաձև գագաթը չէր երևում: Նա դեռ պատած էր ձյունի պես ճերմակ մշուշով, որպես մի ամոթխած հարսիկ, որ սքողում է յուր դեմքը անթափանցիկ շղարշով: … Գեղեցի՛կ էր այդ առավոտը:» (Րաֆֆի, «Սամվել»)
|
Ես միգուցե սխալ եմ հիշում,
Ես միգուցե սխալ եմ հիշում, բայց Րաֆֆու "Սամվել"-ում այսպես չեր գրված:
Ավելացնել նոր մեկնաբանություն