Խոր ցավով տեղեկացնում ենք, որ հունիսի 27-ի առավոտյան, «Նաիրի» բժշկական կենտրոնում կյանքի 72-րդ տարում վախճանվեց Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի երիցագույն միաբաններից Հայ Առաքելական Սուրբ եկեղեցու նվիրյալ եւ բազմավաստակ սպասավոր Գերաշնորհ Տ. Ներսես արքեպիսկոպոս Պոզապալյանը։

Սրբազան Հայրը սույն թվականի փետրվարի 18-ին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի միաբանական իր կացարանում իրեն ծանոթ անձնավորության կողմից կողոպուտի նպատակով ենթարկվել էր հարձակման, որի հետեւանքով ծանր վնասվածք էր ստացել եւ անգիտակից վիճակում փոխադրվել հիվանդանոց: Միջադեպից մինչ իր վախճանը Տ. Ներսես արքեպիսկոպոս Պոզապալյանը եղել է Երեւանի «Նաիրի» բժշկական կենտրոնում բժիշկների հոգատար խնամքի ներքո:

Սրբազան Հոր վախճանը մեծ կորուստ է Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ եկեղեցու եւ նրա հավատավոր զավակների համար:

Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ծայրագույն պատրիարք եւ Ամենայն Հայոց կաթողիկոսը, Գերագույն հոգեւոր խորհուրդը եւ Հայ եկեղեցու հոգեւորականաց դասը աղոթարար սրտով սգում են Սրբազան Հոր մահը:

Հանգուցյալ Սրբազանի աճյունը երկուշաբթի` հունիսի 29-ին, ժամը 17:00-ին, կդրվի Ս. Գայանե վանքում վերջին հրաժեշտի համար, ժամը 19:00-ին կկատարվի հոգեհանգստյան արարողություն: Երեքշաբթի` հունիսի 30-ին, ժամը 11:00-ին, Թեղենիքի իր իսկ կառուցած Սրբոց Նահատակաց եկեղեցում (Կոտայքի մարզ) կմատուցվի Ս. պատարագ, որի ընթացքում կկատարվի վերջին օծման եւ թաղման կարգը: Հավարտ Ս. պատարագի` եկեղեցու բակում տեղի կունենա Սրբազանի հուղարկավորության արարողությունը:

Յիշատակն արդարոյն օրհնութեամբ եղիցի:

Կենսագրական

Տ. Ներսես արքեպիսկոպոս Պոզապալյանը (ավազանի անունը` Հակոբ) ծնվել է 1937 թ. Կիլիկիայում՝ Գըրգխան ավանում, որտեղից 1939 թ. գաղթել է Բեյրութ։ Սովորել է Բեյրութի Նուբարյան հայկական վարժարանում, Անթիլիասի դպրեվանքում, այնուհետեւ Բեյրութի կենտրոնական բարձրագույն վարժարանում։

1957 թ. ընտանիքով տեղափոխվել է հայրենիք։ Ուսումը շարունակել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Գեւորգյան հոգեւոր ճեմարանում։

1957 թ. Ս. Ստեփանոս Նախավկայի տոնին երանաշնորհ Տ. Հայկազուն արքեպիսկոպոս Աբրահամյանի ձեռամբ ձեռնադրվել է սարկավագ։

1960-1961 թթ. ուսանել է Ռուս ուղղափառ եկեղեցու Զագորսկի ակադեմիայում։

1961 թ. Վազգեն Ա հայրապետի ձեռամբ ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա՝ վերանվանվելով Ներսես։

1962 թ. Վազգեն Ա կաթողիկոսի կողմից ստացել է վարդապետական, ապա՝ 1965 թ.` ծայրագույն վարդապետության աստիճան։

1963-1965 թթ. ուսանել է Անգլիայի Յորքշեր նահանգի Հարության քոլեջի աստվածաբանական բաժնում, որի ընթացքում մասնակցել է Քեմբրիջի համալսարանի անգլիական գրականության եւ մշակույթի ամառային դասընթացներին։

1965-1969 թթ. վարել է Ս. Էջմիածնի հոգեւոր ճեմարանի տեսչի պաշտոն։

1969-1970 թթ. ուսանել է Եկեղեցիների համաշխարհային խորհրդի Բոսսեի Էկումենիկ ինստիտուտում։

1969-72 թթ. եղել է Շվեյցարիայի հայոց հոգեւոր հովիվ:

1973 թ. ընտրվել է Անգլիայի թեմի առաջնորդ։

1974 թ. ձեռամբ Վազգեն Ա կաթողիկոսի ձեռնադրվել է եպիսկոպոս։

1982 թ. Վազգեն Ա երջանկահիշատակ կաթողիկոսի կողմից հրավիրվել է Մայր Աթոռ եւ նշանակվել Մայր Աթոռի դիվանապետ: Եղել է նաեւ Գերագույն հոգեւոր խորհրդի անդամ:

1983 թ. ընտրվել է Եկեղեցիներ համաշխարհային խորհրդի կենտրոնական կոմիտեի անդամ։

1982-1995 թթ. հիմնել եւ ղեկավարել է Հայաստանի աստվածաշնչային ընկերությունը։
1986 թ. ձեռամբ Վազգեն Ա կաթողիկոսի ստացել է արքության պատիվ։

1991 թ. ի վեր Եվրոպայի եւ Մերձավոր Արեւելքի աստվածաշնչային ընկերության գործադիր կոմիտեի անդամ է։

1993-2001 թթ. Ջինիշյան հիշատակի բարեգործական հիմնադրամի հիմնադիր մարմնի անդամ է եղել եւ ծառայել է որպես ատենապետ։

1999 թ. ընտրվել է Ռուսաստանի հումանիտար ակադեմիայի իսկական անդամ։

1999 թ. հուլիսի 4-ին ընտրվել է կաթողիկոսական տեղապահ եւ կազմակերպել է կաթողիկոսական ընտրությունները 1999 թ. հոկտեմբերի 27-ին։

2000-2003 թթ. իր հոգեւոր գործունեության 40-ամյակի առիթով Կոտայքի շրջանի Թեղենիք գյուղում կառուցել է Սրբոց Նահատակաց եկեղեցին՝ իր ծնողների՝ Գրիգոր եւ Մաքրուհի Պոզապալյանների հիշատակին, որի առիթով Վեհափառ հայրապետի կողմից պարգեւատրվել է Հայ եկեղեցու բարձրագույն՝ Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ շքանշանով։

Ներսես Սրբազանը հրատարակել է 10 անուն բանաստեղծական եւ քարոզխոսական գրքեր։ Դասախոսել է Գեւորգյան հոգեւոր ճեմարանում:

2000-2006 թթ. եղել է Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի հրատարակչական մարմնի տնօրեն: