Սեպտեմբերի 2-ին ժամկետային մի հայ զինծառայող մահացավ, որին դաժան ծեծի էր ենթարկել իր վաշտի հրամանատարը:

18-ամյա Արամ Մկրտչյանը Գեղարքունիքի մարզի Վերին Գետաշեն գյուղից էր և բանակում ծառայում էր արդեն երեք ամիս:

Մկրտչյանը ծառայում էր Վայքի (Վայոց ձորի մարզ) զորամասում` 26-ամյա Անդոկ Գալստյանի հրամանատարության ներքո: Գալստյանը ձերբակալված է: Նրան առաջադրվել է մեղադրանք` պաշտոնեական դիրքի չարաշահում և իշխանազանցություն` 3-8 տարվա ազատազրկմամբ:

Ականատես զինվորների և ծնողների տվյալներով` օգոստոսի 28-ին` առավոտյան ժամը 6-7-ի սահմաններում, Գալստյանը Մկրտչյանին ծեծի է ենթարկել, երբ ժամկետային զինծառայողը դեռ անկողնում էր: Առայժմ ստույգ հայտնի չէ, թե ինչն է բուն հարձակման պատճառը:

Այլ զինվորներ ասում են, որ Մկրտչյանը` ձեռքն աջ կողքին դրած ու ցավից կռացած, առավոտյան վարժանքի էր ներկայացել և երբ խիստ ցավի պատճառով չէր կարողացել ձգում վարժության (ժիմ) հրամանը կատարել, ըստ ականատես ընկերների, հրամանատարը հարձակվել է զինվորի վրա, նստել վրան ու սկսել մի քանի րոպե հարվածներ հասցնել գլխին:

Դրանից հետո Գալստյանը զինվորներին վազելու հրաման է տվել և մնացել մենակ Արամի հետ:

Գալստյանից բացի ոչ մեկը չգիտի, թե այդ ընթացքում ինչ է տեղի ունեցել, սակայն դատաբժշկական փորձաքննությունը ցույց է տվել, որ մարմնի մեծ մասը պատված է բազմաթիվ վերքերով:

Մոտ 11:30-ին Մկրտչյանին տարել են բուժկետ:

«Բժիշկը պատմում է, որ նա ցավից գոռում էր ու բղավում. «Ավելի լավ ա ինձ ավտոմատով կրակեք, պրծնեմ», այնուհետև ուշագնաց է եղել»,- «ԱրմենիաՆաուին» պատմեց սպանվածի հորեղբորորդի Նորայր Նորիկյանը:

Զինվորին վերականգնողական մեքենայով Վայքից Երևանի հիվանդանոց (մոտ երեք ժամվա ճանապարհ) տեղափոխվել է միայն ժամը 4:30-ին, երբ արդեն մոտ չորս ժամ անգիտակից վիճակում է եղել:

Հիվանդանոցում նրան վիրահատել են, սակայն, ինչպես նշում է հոսպիտալի պետ, գնդապետ Միքայել Միքայելյանը, «գլխուղեղի վնասվածքը, արյունազեղումը չափազանց ծանր էին և կյանքի հետ անհամատեղելի»:

«Ծեծից հետո չորս ժամ շարունակ նա մնացել է անօգնական, բարձիթողի վիճակում, փորձագետներն էլ ասում են, որ հնարավոր կլիներ կյանքը փրկել, եթե շուտ տեղափոխվեր հիվանդանոց»,- ասում է սպանվածի հորեղբորորդին` պնդելով, որ պատասխանատվության պետք է ենթարկել նաև այդ օրվա պատասխանատու սպայական կազմին` պաշտոնեական անփութության համար:

«Ես հարցնում եմ գնդի հերթապահին, գնդի պատասխանատուին, ասում եմ` ո՞ւր էիք այդ ժամանակ, միթե 30 մետր հեռավորության վրա գտնվող սենյակից կռվի, վեճի ձայնը չեք լսել, ասում են` չենք լսել»,- ասում է Նորիկյանը:

Հինգ օր անց, գիտակցության չգալով, զինվորը մահացավ:

Զոհվածի վշտակորույս ծնողները նույնպես զայրացած են առաջադրված մեղադրանքի պատճառով` համարելով այն համեմատաբար մեղմ պատիժ:

«Սա չի կարող որակվել որպես իշխանազանցություն, դա հենց առանձնակի դաժանությամբ իրականացված սպանության փորձ է, որն այլ հոդված և այլ պատժաչափ է նախատեսում»,- ասում է Նորիկյանը:

Հայկական բանակը զինվորների նկատմամբ վատ վերաբերմունքի առումով վատ համբավ ունի: Քիչ չեն զինվորների միջև մահվան ելքով ծեծի դեպքերը, որոնք երբեմն կատարվում են հրամանատարների հրամանով:

Սակայն զինվորների իրավունքներով զբաղվող հայտնի կազմակերպություններից մեկն այս դեպքը որակում է աննախադեպ:

«Սա սարսափելի դեպք է, իր դաժանությամբ աննախադեպ, մեր բանակում եղել են սպանություններ, կռիվներ զինվորների միջև, բայց որ նման դաժանությամբ ծեծի կենթարկի հրամանատարը, սա աննախադեպ է»,- ասում է «Զինվորի մայր» ՀԿ ղեկավար Գրետա Միրզոյանը:

Ըստ Միրզոյանի` սա այս 2009-ի առաջին սպանությունն է բանակում: Հիվանդության պատճառով եղել է ևս մեկ դեպք:

«Բոլորս շոկի մեջ ենք, քանի որ Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտի հրամանատարները, որտեղից և Անդոկ Գալստյանն է, հիմնականում կրթված ու հավասարակշիռ սպաներ են, մենք էլ ճանաչում էինք նրան, լավ ընտանիք ուներ, 4 տարեկան երեխա, հիմա էլ կինը հղի է, չեմ պատկերացնում, թե այդ պահին ինչ հոգեվիճակում է եղել հրամանատարը, որ նման արարք է գործել, բայց նա պետք է պատժվի ամենայն խստությամբ»,- «ԱրմենիաՆաուին» ասում է Միրզոյանը: