Պարբերաբար ընդհարումների պատճառ դարձող հայ-վրացական սահմանը նոր սահմանագծման կարիք ունի, քանի որ խորհրդային տարիներին գծված սահմանն իրավական ուժ չունի:

«Միտք» վերլուծական կենտրոնի փորձագետ Վահե Սարգսյանն ասում է, որ
միջազգային իրավունքը Հայաստանին հնարավորություն է տալիս հայ-վրացական նոր սահման գծել:

«Միջազգային իրավունքն ասում է` խորհրդային ժամանակաշրջանում կնքված ցանկացած պայմանագիր անվավեր է, քանի որ դրանք ամբողջությամբ մերժել է Վրաստանը: Այդ պայմանագրերը երբեք չի վավերացրել նաև Հայաստանի նորանկախ հանրապետությունը»,- ասում է Սարգսյանը:

Ներկայումս հայ-վրացական սահմանը որոշվում է 1921 թ. նոյեմբերի 6-ին ստորագրված պայմանագրով, որն ուժի մեջ է մտել 1934 թ.: Ըստ պատմաբանի` մինչ այդ շատ գյուղեր, օրինակ` Չանախչին ու Խոժոռնին, եղել են Խորհրդային Հայաստանի կազմում:

Հայ-վրացական սահմանին տեղի ունեցած վերջին ընդհարումներից մեկը սեպտեմբերի սկզբին էր, երբ վրացի սահմանապահներն արգելել էին սահմանամերձ Բավրա գյուղի բնակիչներին անցնել իրենց պատկանող խոտհարքերը` պնդելով, թե դրանք վրացական հողեր են:

«Այդ պայմանագիրն անհեթեթություն է: Սակայն վրացական կողմը խախտել էր նույնիսկ այդ պայմանագիրը` անցնելով սահմանն ու մտնելով անկախ Հայաստանի տարածք, օրինակ` Գոգավան-Գուգութի, Պրիվոլնոյե-Աղքյորփու հատվածներում»,- ասում է Սարգսյանը:

«Ամեն անգամ իրենց սահմանային պահակակետերը տեղադրելիս վրացիները մի քանի մետր առաջ են գալիս: Երբեմն վրացական սահմանային պահակակետերը հասնում են մեր բնակավայրերին, ինչպես օրինակ` Բավրայում»,- հավելեց նա:

Սա, ըստ պատմաբանի, հայկական կողմի բացթողումն է, աչալուրջ չլինելու հետևանքը:

«Բոլոր հնարավոր տեղերում Վրաստանի ներկայիս սահմանը չի համապատասխանում խորհրդային շրջանում գծվածին, բոլոր տեղերում առաջ է բերված: Խորհրդային տարիներին գոյություն ունեցող չեզոք գոտին նույնպես հիմա չկա: Հայկական պահակակետերը տեղակայվում են հենց բնակավայրերի կողքին: Մենք ինքնաբերաբար հրաժարվում ենք մեր տարածքներից, իսկ վրացիներն իրենց ուզած չափով առաջ են գալիս ու ապօրինաբար բռնազավթում մեր տարածքները»: