Հայաստանում երկու ազգային փոքրամասնությունները լուրջ տարաձայնություններ ունեն ինքնությանն առնչվող հարցերում: Հինգշաբթի նրանց առաջնորդները մամուլի ասուլիսներ տվեցին` միմյանց մեղադրելով խեղաթյուրման և թյուրիմացության մեջ գցելու համար:

Հայաստանում ապրող 40 000 եզդիներն ու մոտ 1500 քրդերը կռիվ են սկսել միմյանց դեմ. քրդերը պնդում են, թե իրենք նույն ազգն են, միայն իրենց կրոնն է տարբեր, ինչից եզդիները «խիստ վիրավորվել են» ու դիմել դատարան «եզդիների արժանապատվությունը վիրավորելու համար»:

Եզդիներն էլ իրենց հերթին պնդում են, թե Հայաստանում իրականում ոչ մի քուրդ չի մնացել, բոլորը 1988 թ. Ղարաբաղյան շարժման ժամանակ 150 000 ադրբեջանցիների հետ գաղթել են:

«Իսկ այն քրդերը, որոնք իրենց քուրդ են անվանում, իրականում քրդացած եզդի են»,- ասում է Եզդիների միության նախագահ Ազիզ Թամոյանը` ենթադրելով, որ այս ամբողջ մրցակցությունն ընդամենը համայնքում ղեկավար դիրք ունենալու համար է:

«Ձեր (հայերի) մեջ էլ կան աղանդներ, մեկը հիմա Եհովայի վկա է կամ ուրիշ մի բան, նույնն էլ էս դեպքում է, ուղղակի որոշ մարդիկ ուզում են իրենք նախագահ լինեն, իրենք թերթ ունենան, լրիվ փողի ու աթոռի կռիվ ա»,- ասում է Եզդիների միության նախագահը:

Մինչդեռ Հայաստանում քրդական համայնքի ներկայացուցիչ Ալիխանե Մամեն էլ իր հերթին համոզված է, որ «եզդի ազգ չկա, իրականում բոլորը քուրդ են»:

«Քուրդ է նաև Ազիզ Թամոյանը. մինչև 1989 թվականն նա ի՞նչ էր»,- ասում է նա:

Քրդական թերթի գլխավոր խմբագիր Մամեն պարզաբանում է, որ 1989 թ. անցկացված պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով` Հայաստանում բնակվել է 42 հազար քուրդ, իսկ արդեն 2001 թ. տվյալներով` այդ 42 հազարը վերանվանվել են եզդի, և գրանցվել է միայն 1500 քուրդ:

«2001 թ. երևի նույն այդ քրդերը մարդահամարն անցկացնողներին արդեն ներկայացել են իբրև եզդի: Կամ էլ, չգիտեմ, գուցե որոշ բաներ կեղծվել են»,- ասում է Մամեն`հավելելով, որ իրեն էլ 2001 թ. մարդահամարի ժամանակ ազգության դիմաց մատիտով գրել են «քուրդ», հետո այն դարձրել են «եզդի», ինչը հետագայում ինքը նորից «ջնջել ու տեղը գրել է «քուրդ»»:

Ինքնության հարցը եզդի Թամոյանի և, ինչպես ինքն է ասում, աշխարհի մոտ 2 մլն եզդիների համար չափազանց կարևոր է: «Ու եզդիին քուրդ անվանելը նույնքան վիրավորական է, որքան հային` թուրք»,- ասում է նա:

«Մենք հիմքից սկսած մինչև արմատները տարբեր ենք. մենք արևապաշտ ենք, նրանք` մահմեդական, մեր ազգային տոները, մեր սովորույթները տարբեր են, նույնիսկ իրար հետ ամուսնանալու իրավունք չունենք, մեզ էլ հայերի նման (1915-1923 թթ. Օսմանյան կայսրությունում) քրդերը կոտորել են, հիմա էլ են կոտորում»,- ասում է Թամոյանը:

Հայաստանում եզդիական համայնքի տվյալներով` անցյալ տարի Իրաքի հյուսիսային մասում` Եզդստան կոչվող տարածքում, քրդերը վառել են երկու եզդիաբնակ գյուղ` սպանելով մոտ 1000 բնակիչ:

Թամոյանը հայերին նախազգուշացնում է զգոն լինել քրդերից և քրդացած եզդիներից, քանի որ նրանք սպասարկում են քրդական շահերը ու վտանգավոր են:

Եզդիների միության անդամները պնդում են, թե քրդերը մեծ ախորժակ ունեն. «Եթե նրանց լսես, Հայաստանի կեսն իրենց հողերն է, Արևմտյան Հայաստանն էլ, իսկ Ղարաբաղն էլ եղել է իրենց Կարմիր (կամ Սովետական) Քրդստանը, և նրանց հեռահար նպատակներից է վերադարձնել այդ հողերը»:

Սակայն Հայաստանում ապրող քրդերը հերքում են նմանօրինակ մեղադրանքները:

Ազգային փոքրամասնությունները տարակարծիք են նաև Հայաստան-Թուրքիա հարաբերությունների, մասնավորապես` սահմանի բացման հարցի վերաբերյալ. քրդերը ողջունում են, մինչդեռ եզդիները կտրականապես դեմ են:

«Եթե սահմանը բացվի, Թուրքիայում ապրող 20 մլն քրդերի կեսը կլցվի Հայաստան, դուք պատկերացնում եք` ի´նչ կլինի, էս մի բուռ ազգին կխեղդեն»,- կանխատեսում է եզդի Թամոյանը: