Readers' comments

Would you like to post a comment ? Be the first to share your thoughts.

Post a comment

Comments are welcomed and encouraged. However, comments not pertaining to the topic or containing slander or offensive language will be deleted. You have to be registered to be able leave your comment. Sign in or Register now for free.

Մեծացնել նկարը

Մայիլյանն ու Սահակյանը

Կան նաև այլ արտահայտություններ, որոնք ցույց են տալիս, որ նախընտրական իրավիճակը Լեռնային Ղարաբաղում այնքան էլ «իդեալականին մոտ» չէ: Մասնավորապես, թեև մայիսի 7-ին ԼՂՀ չորս հիմնական կուսակցությունները` Արցախի ժողովրդավարական կուսակցությունը, Արցախի ՀՅԴ կուսակցությունը, «Ազատ հայրենիք» և «Շարժում-88» կուսակցությունները ստորագրեցին համատեղ հայտարարություն այն մասին, որ նախագահական ընտրություններում սատարում են ԼՂՀ անվտանգության ծառայության նախկին ղեկավար Բակո Սահակյանի թեկնածությունը, դրանից ընդամենը մեկ շաբաթ անց «Շարժում-88» կուսակցության խորհրդի անդամները հայտարարեցին, որ կուսակցության նախագահ Էդուարդ Աղաբեկյանը լիազորված չէր կուսակցության անունից նման հայտարարություն ստորագրել:

Այսպիսով, ԼՂՀ նախագահի պաշտոնին հավակնում են հինգ թեկնածուներ` Վանյա Ավանեսյանը, Արմեն Աբգարյանը, Մասիս Մայիլյանը, Հրանտ Մելքումյանը և Բակո Սահակյանը: Բոլոր թեկնածուները, բացի ԼՂՀ կոմունիստական կուսակցության ղեկավար Հրանտ Մելքումյանից, առաջադրվել են քաղաքացիական նախաձեռնությամբ: Իսկ այդ ընթացքում գործող նախագահն արդեն կողմնորոշվել է իր հաջորդի ընտրության հարցում: Հուլիսի 3-ին Ղուկասյանն ասել է, որ հանարպետության նախագահի պաշտոնի ամենաարժանի թեկնածու համարում է Բակո Սահակյանին: «Սահակյանն ի վիճակի է իր շուրջը համախմբել ժողովրդին` հանրապետության առջև ծառացած կարևորագույն խնդիրներին ու մարտահրավերներին դիմագրավելու համար: Նա մեծ ժողովրդականություն է վայելում»: Այդ հայտարարությունը նա արել է ոչ թե Ստեփանակերտում, այլ Երևանում` նախագահի խորհրդականի բողոքի օրը:

Շատերը հակված են բացատրելու Արման Մելիքյանի նման ոչ ադեկվատ վարքը այն փաստով, որ ԼՂՀ-ում և Հայաստանում գործող որոշ հասարակական կազմակերպություններ աջակցում են մեկ այլ նախագահական թեկնածուի` Մասիս Մայիլյանին: Ստեփանակերտում հրատարակվող «Դեմո» թերթի խմբագիր Գեղամ Բաղդասարյանը պնդում է, որ նախընտրական իրավիճակը Լեռնային Ղարաբաղում այնքան խճճված է, որ «սատանան անգամ ոտքը կկոտրի»: Մյուս կողմից, նրա համար ակնհայտ է, որ եթե Մասիս Մայիլյանը չառաջադրեր իր թեկնածությունը, ապա Ղարաբաղի ժողովուրդը այլընտրանք չէր ունենա, քանի որ մյուս երեք թեկնածուները սատարում են Բակո Սահակյանին:

Մայիլյանը միակ նախագահական թեկնածուն է, որն իր նախընտրական ծրագրում խոսում է Լեռնային Ղարաբաղի հեռանկարների մասին:

Մասնավորապես, նա շեշտում է.

ա) սահմանների հարցի քննարկումը հնարավոր է միայն այն բանից հետո, երբ Ադրբեջանը դե յուրե ճանաչի Լեռնային Ղարաբաղի անկախությունը:
բ) ԼՂՀ պաշտպանության բանակի վերահսկողության տակ գտնվող բոլոր ազատագրված տարածքներն անհրաժեշտ է բնակեցնել:

Որոշ վերլուծաբանների կարծիքով` Մայիլյանի լավ մտածված ծրագիրը նաև նրա գործունեության արգասիքն է: Մասնավորապես, 1992-1993 թթ. նա եղել է ԼՂՀ պաշտպանության պետական կոմիտեի տեղեկատվության և մամուլի բաժնի առաջատար մասնագետ, ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման բանակցություններում ԼՂՀ պատվիրակության անդամ:

Իսկ Ղուկասյանի աջակցությունը վայելող Բակո Սահակյանը սովորաբար խուսափում է տարածքներին վերաբերող հարցերից` ասելով, թե նման հարցերը կարող են սպառնալ Ղարաբաղի անվտանգությանը:

Չնայած Մելիքյանի դեմարշին, Հայաստանում քաղաքական գործիչներն ու քաղաքագետները, իհարկե, շարունակում են քննարկել նախընտրական գործընթացը Լեռնային Ղարաբաղում: Հայաստանի դեմոկրատական կուսակցության ղեկավար, նախագահի նախկին խորհրդական Արամ Գ. Սարգսյանի կարծիքով` այս գործընթացը քննարկելիս շեշտը պետք է դրվի այն հարցի վրա, թե հակամարտության կարգավորման ինչ քաղաքական և իրավական լուծումներ են առաջարկում նախագահի թեկնածուները:

Ըստ փորձագետ Ալեքսանդր Մանասյանի` ժամանակն է, որ Հայաստանը ճանաչի Լեռնային Ղարաբաղի անկախությունը, իսկ նախընտրական գործընթացը քննարկելիս ուշադրությունը պետք է կենտրոնացնել ոչ թե թեկնածուների անձի, այլ նրանց առաջարկած ծրագրի վրա:

Քաղաքական վերլուծաբան Լևոն Մելիք-Շահնազարյանն ասում է, որ Ստեփանակերտը պետք է ամեն ինչ անի, որ հանրապետությունում անցկացվող նախագահական ընտրությունները միջազգային հանրության կողմից ընկալվեն որպես նախագահի և ոչ թե Լեռնային Ղարաբաղի հայկական համայնքի ղեկավարի ընտրություններ: Նրա խոսքերով` ով էլ դառնա Լեռնային Ղարաբաղի նախագահ, ընտրություններն այնպես պետք է անցկացնել, որ դրանք օրինական դառնան միջազգային հանրության համար:

Իսկ այդ ընթացքում միջազգային հանրությունը` ի դեմս Եվրախորհրդի նախարարների կոմիտեի նախագահ, Սերբիայի արտաքին գերատեսչության ղեկավար Վուկ Ժերեմիկի վերջերս հայտարարել է, որ Լեռնային Ղարաբաղում կայանալիք ընտրությունները չեն կարող նպաստել հակամարտության կարգավորմանը և դժվարացնում են բանակցային գործընթացը: Հուլիսի 4-ին անդրադառնալով այդ հայտարարությանը` ԼՂՀ արտգործնախարար Գեորգի Պետրոսյանն ասել է. «Ափսոսանք է առաջացնում, որ ինտեգրման գործընթացների միջոցով պլյուրալիստական ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների և օրենքի գերակայության իդեալներն ու սկզբունքները պաշտպանելու ու զարգացնելու կոչված կազմակերպության` Եվրախորհրդի ներկայացուցիչները դատապարտում են ընտրությունների անցկացումը Լեռնային Ղարաբաղում»:

Նախընտրական քարոզչությունը ԼՂՀ-ում կշարունակվի մինչև հուլիսի 17-ը: