«Հանուն կայուն մարդկային զարգացման» հասարակական կազմակերպության ղեկավար, բնապահպան Կարինե Դանիելյանի կարծիքով` Երևանի օրինակով կարելի է սովորել, թե ինչպես չպետք է քաղաքաշինություն իրականացնել: Ըստ Դանիելյանի` հայ օլիգարխները կառուցում են որտեղ ուզում են` առանց հաշվի առնելու որևէ էկոլոգիական նորմ:

Բնապահպանը վերհիշում է խորհրդային ժամանակների Երևանի հատակագծերը, «երբ դեռ էկոլոգիական գիտությունն այդքան զարգացած չէր», սակայն բոլոր հատակագծերն էկոլոգիական ուղղություն ունեին:

«Երևանը այնպիսի կանաչ ցանց ուներ, որ կարելի էր միայն կանաչ տարածքներով մի վայրից մյուսը գնալ»,- ասում է Դանիելյանը:

Վերջին տարիներին հայ բնապահպաններն անընդհատ զգուշացնում են պատկան մարմիններին Երևանի վերահաս անապատացման մասին, քանի որ քաղաքում իրականացվում է հախուռն շինարարություն, որի պատճառով անխնա ոչնչացվում են կանաչ գոտիները: (Ըստ բնապահպանների`անապատացումը սպառնում է Հայաստանի տարածքի 80 տոկոսին, անտառները կազմում են տարածքի 8 տոկոսը: Եվս 20 տարի անապատացման շարունակման դեպքում` Հայաստանում անտառները գրեթե կվերանան):

Դանիելյանը կարծում է, որ նախ Հայաստանի բնակչությունը կարիք չուներ նման հախուռն շինարարության, քանի որ կառուցված բոլոր էլիտար շենքերը մնում են չբնակեցված:

«Եթե նույնիսկ դրա կարիքը կար, կարելի էր Երևանի հարակից տարածքներում իրականացնել շինարարությունը»:

Վերջին տարիներին Երևանի միջին ջերմաստիճանը բարձրացել է 0,7 աստիճանով: Դանիելյանը դա կապում է Երևանը գոտևորող լանջերի ծառահատման հետ, որոնց զովն էր գալիս Երևան:

«Այժմ գիշերվա ընթացքում քաղաքը չի հասցնում հովանալ»,- ասում է Դանիելյանը:

Նա բերում է Էդինբուրգ և Բորդո քաղաքների օրինակները, որոնց կենտրոնները ևս ժամանակին զրկվել են կանաչ տարածքներից` մեծածավալ կառուցապատումների պատճառով:

«Էդինբուրգը ստիպված եղավ իր կենտրոնը պայթեցնել, հետո կանաչապատել, որովհետև մարդիկ փախչում էին այնտեղից, նույն վիճակը նաև Բորդոյում էր»,-զգուշացնում է բնապահպանը` ասելով, որ այս իրավիճակը սպառնում է նաև Երևանին: